ΝΕΑ

    Στους Δρόμους!


    Κίνηση, φασαρία, σκόνες, κόρνες, βρισιές, γνωστοί, άγνωστοι, γνωστοί-άγνωστοι και συνήθεις ύποπτοι όλοι στους δρόμους! Κι εσύ μαζί! Και τρέχεις να προλάβεις, και τρέχεις και ιδρώνεις και λεκιάζεις το μπλουζάκι στις μασχάλες και χαλάει και το μαλλί. Και μπαίνεις στην τράπεζα, και παίρνεις νούμερο, στο μεταξύ πετάγεσαι στην εφορία, αλλά πρώτα μπαίνεις στο κατάστημα με τα είδη δώρων να βγάλεις την υποχρέωση μεθαύριο, "Tι ύψος έχει το παιδάκι;", και πού να ξέρεις τι ύψος έχει το παιδάκι που έχεις να το δεις από τα γεννοφάσκια του; και τηλεφωνείς και ρωτάς "Τί ύψος έχει το παιδάκι;" "Μα τι είναι αυτά που λες! όχι δεν θέλω να αγοράσεις τίποτα!  1.43, μην ξοδεύεσαι.. αλλά να κοιτάξεις να είναι φαρδύ στη μέση.. μα μην μπαίνεις στον κόπο.. Άμα είναι και κάνα νούμερο μεγαλύτερο να του κάνει και του χρόνου.. και του φτιάχνω εγώ το στρίφωμα.. Μην μπαίνεις σε έξοδα γλυκιά μου σου λέω!" Και βγαίνεις από το μαγαζί και τρέχεις να προλάβεις την προσφορά στο Σούπερ Μάρκετ στα απορρυπαντικά, και περνάς απέναντι, μα πού έχεις παρκάρει; Είναι από την άλλη μεριά και πώς να γυρίσεις πίσω έτσι που βγήκες μες την σιγουριά; Αυτό είναι! Θα βγάλεις το κινητό και θα κάνεις πως κάποιος σου τηλεφωνεί και σου λέει να γυρίσεις πίσω! Βαθιά αναπνοή τρία,δύο,ένα πάμε! Περνάς από οντισιόν, μόλις μπήκες στο Εθνικό, συγχαρητήρια. Βάζεις μπροστά, με την τρίτη προσπάθεια τα κατάφερες, έχεις κερδίσει τον κρύο ιδρώτα, μουσικούλα να χαλαρώσεις, ξεκινάς και μια ανάσα ανακούφισης αφήνεται στο χώρο, να ανοίξεις το παράθυρο να μη θολώσουν τα τζάμια. "Κλαίω κι οδηγώωωω στην Αττική οδόοοο και κάτω απ' τη ζακέτααα φοράω νυχτικόοοο.. Πού πας ρε μαλάκαααα;; Δεν βλέπεις ολόκληρο STOP;"
    Μάλλον θα προτιμήσεις να οδηγήσεις ήρεμα σήμερα, να απολαύσεις τη διαδρομή, την ψαρίλα που διαχέεται στην ατμόσφαιρα του λιμανιού, θα κοιτάξεις στα μάτια τους άλλους οδηγούς, και θα χαιρετήσεις ευγενικά τη γυναικούλα με το μαλλί 50 αποχρώσεις του μπορντοροδοκόκκινου, μάλλινη ζακετούλα και δυο βγαλμένους φρονιμίτες.. όχι τρεις είναι τελικά, ίσως έχει πάθει εξάρθρωση γνάθου και κάνει έτσι.. α! όχι, απλώς μασάει τσίχλα.. Η ζωή κυλάει ήρεμα, μια αίσθηση γαλήνης κυριαρχεί μέχρι που η κοντέσα Βαλέραινα, αποφασίζει να κάνει εντυπωσιακή έξοδο, ανοίγοντας διάπλατα την πόρτα του διπλοπαρκαρισμένου αυτοκινήτου της αγνοώντας ότι έρχεσαι ακριβώς από πίσω! Τουλάχιστον μπορείς να νιώσεις περήφανη για τα αντανακλαστικά σου και απλά να τη στολίσεις με επίθετα μέχρι να απομακρυνθείς αρκετά ώστε να μη σ' ακούει πια, οπότε θα σταματήσεις να φωνάζεις αλλά θα συνεχίσεις να αναθεματίζεις τον κάθε άσχετο, με τους μαλάκες να πούμε, και είναι παντού και οπ! Φανάρι κόκκινο.
    Σίγουρα πίσω σου στο φανάρι, είναι ένα μέντιουμ αφού κορνάρει για να ξεκινήσεις 5 nanosecods πριν ανάψει το φανάρι πράσινο. Αναθεματίζεις και το μέντιουμ και συνεχίζεις το δρόμο σου.
    Ναι είναι απίστευτα αυτά που μπορείς να δεις να συμβαίνουν σ' ένα δρόμο, κυρίως από εκκεντρικούς οδηγούς που θέλουν πάντα να τραβάνε την προσοχή κάνοντας διάφορα αλλοπρόσαλλα αεροπορικά, στριφογυριστά απότομα και κυρίως παράνομα. Της φυλακής τα σίδερα είναι για τους λεβέντες και να μην πιάνει το τιμόνι όποιος εύκολα θυμώνει.
    Προσωπικά έχω ένα παπί. Πι-πι το παπί. Το αγαπώ το παπί. Το παπί είναι πολύ μάγκικο. Έχει κίνηση και θες να προσπεράσεις τον παππού με Πάρκινσον, Αλτσχάϊμερ και ΒΜW 530; Τσουπ! τον προσπερνάς. Θες να πεταχτείς να πάρεις έναν καφέ; Τσουπ! πετάγεσαι. Το αφήνεις έξω από την πόρτα ακριβώς και μπουκάρεις και κάνεις τη δουλειά σου. Δυστυχώς απαγορεύεται να μπεις με αυτό μέσα. Ναι, θα ήταν γαμάτο, αλλά κανείς δε μας καταλαβαίνει. Κακά τα ψέματα είμαστε οι αδύναμοι στους δρόμους, είμαστε το μικρό ψάρι που το τρώνε τα μεγαλύτερα και το χειμώνα το πιτσιλάνε με τις λάσπες του δρόμου για να γελάσουν, ενώ όταν μας κάνουν
    προσπέραση είμαστε απλά αόρατοι. Κανείς δε μας υπολογίζει γι' αυτό κι εμείς κάνουμε σφήνες και περνάμε επιδειχτικά μπροστά τους στις μεγάλες ουρές πίσω απο τα φανάρια.  Είπαμε είμαστε μάγκες εμείς και έχουμε και αρχηγό! Τί τι αρχηγό; Τους ντελίβερυ ντε! Οι ντελίβερυ στην προηγούμενη ζωή τους ήταν κασκαντέρ σε ταινίες τύπου The Fast & the Furious. Προσωπικά όταν τους συναντώ στο δρόμο παθιάζομαι, ένα αίσθημα "Ζήσε την περιπέτεια" με διακατέχει και τρέχω να τους προλάβω. Να παραμείνω όσο μπορώ ακριβώς
    πίσω τους και να κάνω ό,τι κάνουν. Πού χώνεται; Πού πάει;; Πώς διάλο χώρεσε και πέρασε ανάμεσα σε δυο αυτοκίνητα που άνετα έπαιζαν τη διαφήμιση με τον τύπο που στεκόταν με το δεξί πόδι στο ένα και το αριστερό στο άλλο.. Υποκλίνομαι..
    Όταν μεγαλώσω όμως θα πάρω αυτοκίνητο. Όλες οι μεγάλες έχουν αυτοκίνητο γιατί βάζουν μέσα τα μυξιάρικα τους και τα τρέχουν στα φροντιστήρια και στα καράτε. Όταν μεγαλώσω θέλω να κάνω γιο και όταν μου φέρνει νύφη να
    του λέω ότι αυτή δεν είναι για εκείνον γιατί αυτή είναι μια "του δρόμου". Φοβερή φράση, φοβεροί και δρόμοι. Φοβερή ανακάλυψη εννοώ. Αν δεν υπήρχαν οι δρόμοι, δεν θα υπήρχαν γυναίκες του δρόμου, ούτε η ιστορία που
    κάποιος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά, και δε θα φτάναμε ποτέ στη Ρώμη!
    Άσε που δε θα υπήρχε ΚΟΚ! Πολύ θα στενοχωριόμουν αν δεν θα υπήρχε ΚΟΚ. Αφού είναι κόλαση αυτό το γλυκό... ΚOΛΑΣΗ!
    no image
    • Σχόλια
    • Συνδέσεις
    Κορυφή